Στρατηγός Leonardo Tricarico: «Έτσι ο πόλεμος δεν θα είναι σύντομος, πρέπει να αξιοποιηθούν οι εσωτερικές ρωγμές»

Στρατηγός Leonardo Tricarico: «Έτσι ο πόλεμος δεν θα είναι σύντομος, πρέπει να αξιοποιηθούν οι εσωτερικές ρωγμές»

«Με την τρέχουσα στρατηγική δεν διαφαίνεται ένα κοντινό τέλος για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή».

Αυτή είναι η εκτίμηση του στρατηγού Leonardo Tricarico, πρώην αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας, σύμφωνα με τον οποίο «η μόνη λύση για να συντομεύσουν οι χρόνοι θα ήταν να οργανωθεί μια ανατροπή εκ των έσω, αξιοποιώντας τις υπάρχουσες ρωγμές μεταξύ των Πασνταράν και του Ανώτατου Θρησκευτικού Ηγέτη».

Κατά τον Tricarico, σε αυτή τη σύγκρουση, περισσότερο από τη δύναμη των οπλοστασίων, η καθοριστική μεταβλητή μπορεί να είναι «κάποιος πρόθυμος να προδώσει». «Εξάλλου, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενήργησαν έτσι και με τη Βενεζουέλα», σημειώνει.

Στην ανάλυση του ξεκινά από το σημερινό πλαίσιο: «Αν ο στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ είναι να προκαλέσουν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, υπό τις παρούσες συνθήκες αυτό φαίνεται περίπλοκο. Αυτή τη στιγμή έχουμε έναν άοπλο πληθυσμό αντιμέτωπο με δύο στρατιωτικοποιημένα μπλοκ: τους Πασνταράν και τον τακτικό στρατό· συνολικά πρόκειται για μισό εκατομμύριο ενόπλους. Πέρα από τις επιθέσεις, η κατάσταση θα παραμείνει αμετάβλητη για μεγάλο διάστημα, εκτός εάν δημιουργηθεί ένα αντίβαρο στο καθεστώς. Πιστεύω ότι οι διεισδύσεις των μηχανισμών, από τη Mossad έως το Pentagon, είναι ικανές να προσεγγίσουν πρόσωπα σε έναν από τους δύο στρατούς, ώστε να ηγηθούν ένοπλης εξέγερσης έχοντας την εξουσία στα χέρια τους».

Ο πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου αναφέρεται επίσης στη «βενεζουελάνικη επιλογή», δηλαδή στην υπόθεση διαπραγμάτευσης με τον νέο Ανώτατο Ηγέτη, ο οποίος, διατηρώντας μια φαινομενική αντιπαράθεση, θα κατευθυνόταν στην πραγματικότητα από τις ΗΠΑ. Αν όμως η επιλογή παραμείνει αποκλειστικά στρατιωτική, «τότε δεν μπορούν να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις και με την τρέχουσα στρατηγική είναι δύσκολο μέσα σε έναν μήνα να επιτευχθεί οριστική επικράτηση. Άλλωστε και ο ίδιος ο Donald Trump αλλάζει συνεχώς τα χρονοδιαγράμματα αυτού του πολέμου· νομίζω ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση άγνοιας ».

Με λίγα λόγια, «δεν μπορεί να προβλεφθεί μια γρήγορη λύση» της σύγκρουσης, εάν θεωρηθεί ότι η Τεχεράνη θα καμφθεί μόνο μέσω στρατιωτικών επιθέσεων.

Αναλύοντας το ιρανικό δυναμικό, ο Tricarico επισημαίνει: «Το Ιράν διαθέτει οργανωμένο στρατό και αποτελεσματικό ναυτικό, το οποίο όμως έχει σχεδόν ολοκληρωτικά βυθιστεί. Η αεροπορία είναι παρωχημένη και το μόνο ακόμη αποδοτικό στοιχείο είναι το πυραυλικό οπλοστάσιο, για το οποίο τίθενται ερωτήματα σχετικά με τον εφοδιασμό βαλλιστικών πυραύλων· ωστόσο τα αποθέματα εξαντλούνται και, μέρα με τη μέρα, ενδέχεται να αποδυναμωθούν σταδιακά. Υπάρχουν επίσης οι συμμαχικές παραστρατιωτικές δυνάμεις στο εξωτερικό: η ισχυρότερη είναι η Hezbollah, ακολουθούμενη από τους Χούθι, τη Hamas και τις σιιτικές ταξιαρχίες στο Ιράκ, καθώς και τρομοκρατικές συνιστώσες».

Ο Tricarico υπενθυμίζει ακόμη ότι «η ιρανική κυβέρνηση διαθέτει εργοστάσια που παράγουν αδιάκοπα όπλα, ορισμένα από τα οποία ενδέχεται να έχουν καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς των τελευταίων ημερών. Ωστόσο είναι αδύνατο να αποδυναμωθεί πλήρως, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, εκείνος που εξακολουθεί να κατέχει τη στρατιωτική ισχύ στη χώρα».

Η τελευταία υπόθεση παραμένει μια χερσαία επιχείρηση, την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αποκλείουν. «Πέρα από τις διακηρύξεις, ποιος θα ήταν πραγματικά διατεθειμένος να την υλοποιήσει; όχι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε και το Ισραήλ», καταλήγει.

Πηγή :Ansa