Στο Ηνωμένο Βασίλειο τα παράθυρα έχουν μικρύνει
Οι οδηγίες για τις οικοδομές που εγκρίθηκαν πριν από περίπου είκοσι χρόνια έχουν αυξήσει την ασφάλεια των ηλικιωμένων, αλλά έχουν κάνει τα σπίτια πιο σκοτεινά και πιο «άτονα» αισθητικά
Τον Απρίλιο, το Royal Fine Art Commission Trust, ένας οργανισμός που παρέχει συμβουλευτική για την αρχιτεκτονική και το τοπίο στην Αγγλία και την Ουαλία, δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο X μια φωτογραφία μιας πρόσφατα ανακαινισμένης κατοικίας. Επισημαίνοντας τα πολύ μικρά παράθυρα, τα χαρακτήρισε «το δυσοίωνο αποτέλεσμα των σημερινών κανονισμών στο Ηνωμένο Βασίλειο».
Τα παράθυρα αποτελούν σημαντικό στοιχείο της παραδοσιακής βρετανικής αρχιτεκτονικής, η οποία ευνοεί μεγάλες ή συνεχόμενες σειρές ανοιγμάτων ώστε να επιτρέπεται η είσοδος φυσικού φωτός σε μια χώρα όπου αυτό συχνά είναι περιορισμένο. Σήμερα όμως, στο Ηνωμένο Βασίλειο παρατηρείται μια «επιδημία μικρών παραθύρων», τα οποία πολλοί θεωρούν άβολα και αντιαισθητικά, και τα οποία όπως αναφέρει η Wall Street Journal αποδίδονται ειρωνικά «στις ηλικιωμένες γυναίκες».
Σύμφωνα με τις βρετανικές οδηγίες για την ασφάλεια στην οικιστική δόμηση, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού (άρα και άτομα μικρότερου αναστήματος ή μεγαλύτερης ηλικίας) θα πρέπει να μπορεί να καθαρίζει τα παράθυρα χωρίς σκάλες ή άλλα βοηθήματα και χωρίς υπερβολική καταπόνηση. Πρόκειται για οδηγίες που στοχεύουν στη μείωση των ατυχημάτων τόσο για τους ενοίκους όσο και για όσους βρίσκονται γύρω από το κτίριο.
Στη Σκωτία, ειδικότερα, θα πρέπει να μπορεί να καθαρίζει τα παράθυρα με ασφάλεια «το 95% των ηλικιωμένων γυναικών», δηλαδή γυναικών άνω των 65 ετών. Το αποτέλεσμα είναι ότι, σύμφωνα με τις συστάσεις, τα παράθυρα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν περίπου τα 180 εκατοστά από το έδαφος και να ανοίγουν προς τα έξω κατά μέγιστο 55 εκατοστά.
Οι οδηγίες αυτές εκδόθηκαν το 2004 από τον British Standards Institution (BSI), έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που καθορίζει τεχνικά πρότυπα και κανόνες ασφαλείας στο Ηνωμένο Βασίλειο, από ηλεκτρονικές συσκευές έως την οικοδομή. Με βάση συμφωνία με την κυβέρνηση, ο BSI είναι αναγνωρισμένος φορέας για τέτοιου είδους προδιαγραφές.
Οι κατευθυντήριες γραμμές του BSI δεν είναι νόμος, αλλά συστάσεις, επομένως οι κατασκευαστές δεν υποχρεούνται να τις ακολουθούν (αν και σε ορισμένες περιπτώσεις προτείνονται εναλλακτικά πρότυπα). Ωστόσο, για τους επικριτές, όπως το Royal Fine Art Commission Trust, αποτελούν ένδειξη υπερβολικής ρύθμισης στον κατασκευαστικό τομέα, με αποτέλεσμα πολλά νέα κτίρια να είναι πιο σκοτεινά και με πιο «αυστηρές» όψεις.
Ο Stephen Bayley, πρόεδρος του Trust, δήλωσε στη Wall Street Journal ότι με τέτοιες οδηγίες δεν προκύπτουν κτίρια αρμονικά και ευχάριστα για το κοινό, κάτι που επηρεάζει συνολικά την εικόνα των κατοικημένων περιοχών.
Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, οι κανονισμοί ασφαλείας συγκρούονται συχνά με άλλες αρχιτεκτονικές απαιτήσεις, όπως η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στη Σκωτία, μάλιστα, οι συστάσεις του BSI έχουν ενσωματωθεί σε νόμο, καθιστώντας τες υποχρεωτικές.
Αυτό έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στη σύγχρονη αρχιτεκτονική: για να εξασφαλιστεί περισσότερο φως, έχουν αυξηθεί οι «Juliet balconies», δηλαδή μπαλκονόπορτες με προστατευτικά κιγκλιδώματα αντί για κανονικά μπαλκόνια.
Το ζήτημα των οικοδομικών κανονισμών στο Ηνωμένο Βασίλειο συζητείται εδώ και χρόνια, καθώς συχνά συνδέεται με καθυστερήσεις στην κατασκευή νέων κατοικιών. Στο Λονδίνο, για παράδειγμα, κατασκευάζονται περίπου 5.000 διαμερίσματα τον χρόνο αντί για τα 88.000 που έχουν προγραμματιστεί.
Παρότι πολλοί κατασκευαστές προσπαθούν να συμμορφωθούν με τις συστάσεις για να αποφύγουν καθυστερήσεις, άλλοι υποστηρίζουν ότι οι κανόνες αγνοούνται συχνά στην πράξη.